Papatya mevsiminde tanımıştım seni;
Ellerinde bir buket papatya vardı,
Bir anda bana bakıp papatyaları uzatmıştın bana,
O an şaşırmıştım öylece baka kalmıştım yüzüne,
Sonra gözlerimin içine bakarak,
Bu papatyalar en çok sana yakışır,
Diyerek arkanı dönüp gitmiştin bana,
Aradan günler geçmişti sonra seni,
Yine aynı yerde bir buket papatyayla beni beklerken bulmuştum,
Ve yine bana papatyaları uzatıp dönüp arkanı gitmiştin,
O günden sonra ben seni aynı yerde görecekmiyim? diye,
Hızlı adımlarla gelmiştim seni gördüğüm yere,
Yine oradaydın beni bekliyordun,
Bu kez elinde sadece bir tane papatya vardı,
Bana onu uzatıp gitmiştin yine,
Papatyalar bizim sembolümüz olmuştu artık,
Konuşmadan anlaşmanın yolunu bulmuştuk seninle,
Papatya mevsiminde tanımıştım seni,
Papatyalar gibi sende benim vazgeçilmezim olmuştun.